એક નોંધ, એક પરિવાર
દરેક ઘર એક જ નોંધમાં, અને તે નોંધ જેની છે તેમના જ હાથે સચવાય.
વડોદરા · ૧૯૫૨થી
સિત્તેર વર્ષ — એક નોંધ, એક ચોક અને એકબીજાને સાચવવાનાં.
ચાંપાનેરી મોઢ ઘાંચી જ્ઞાતિ પેઢી દર પેઢી ચાંપાનેરથી વડોદરા આવી, અને લાંબા સમય સુધી સમાજ એટલે માત્ર એકબીજાને ઓળખતા પરિવારો. ૧૯૫૨માં એ પરિવારોએ પંચ રચ્યું, જેથી બાર યાદોને બદલે એક નોંધ રહે, અને જ્ઞાતિએ બોલવાનું થાય ત્યારે એક જ અવાજ રહે.
૧૯૬૮માં જૂના લક્કડપીઠ રોડ પર, વેરાઈમાતા ચોક પાસે વાડી બની. તેનાથી દરેક પરિવારને લગ્ન માટે એક જ ઓરડો, નવરાત્રિ માટે એક જ ચોક, અને સભા માટે એક જ હોલ મળ્યો. આજે પંચ જે કરે છે તેમાંનું ઘણું ખરું એ જગ્યા ખુલ્લી રાખવાનું જ છે.
નોંધ પોતે ત્રણ વાર ફરી લખાઈ છે — ૧૯૯૪માં હાથે, ફરી ૨૦૧૦માં, અને હવે ઓનલાઈન. જે બદલાયું નથી તે એ કે એ કોની છે. નોંધ એટલે પરિવાર, અને પરિવારે તેને વાંચી શકવી, સુધારી શકવી અને તેમાં પોતાને ઓળખી શકવી જોઈએ.
વેરાઈમાતા ચોક પાસે એક પ્રવેશદ્વાર, ચોક અને હોલ — જ્ઞાતિ માટે ટ્રસ્ટમાં રખાયેલાં. નોંધાયેલા પરિવારો લગ્ન, પ્રાર્થના, અંતિમવિધિ અને સભા માટે સમિતિ દર વર્ષે જાહેર કરે તે દરે તેનો ઉપયોગ કરી શકે છે.
બુકિંગ વિશે પૂછોએ તારીખો, જેનાથી કાર્યાલય આજે પણ બાકી બધું માપે છે.
1952
વડોદરામાં વસેલા ચાંપાનેરી મોઢ ઘાંચી જ્ઞાતિના પરિવારો એક નોંધ અને એક અવાજ માટે એકઠા થયા.
1968
જૂના લક્કડપીઠ રોડ પર ચોક અને હોલ ખુલ્લો મુકાયો, જ્યાં દરેક પરિવાર લગ્ન, પ્રાર્થના અને સભા કરી શકે.
1994
દરેક ઘરની વિગત હાથે નોંધાઈ અને સમાજ બુક તરીકે છપાઈ, જે આજે પણ પરિવારો સાચવે છે.
2010
દરેક પરિવારનો નવો સર્વે; આ આવૃત્તિના પાના અને ક્રમ નંબરથી આજે પણ કાર્યાલય વિગત શોધે છે.
2026
પરિવારો પોતાની વિગત જાતે અદ્યતન રાખે છે અને કાર્યાલય દરેક ફેરફાર મંજૂર કરે છે — ગુજરાતી અને અંગ્રેજીમાં.
દરેક ઘર એક જ નોંધમાં, અને તે નોંધ જેની છે તેમના જ હાથે સચવાય.
આપણા રિવાજ, ભાષા અને સ્થળ જીવંત રહે — માત્ર સંઘરાય નહીં.
સમિતિ પંચની સેવા કરે છે, પંચ સમિતિની નહીં.
નવા પરિવારો સમાજને ત્યાં જ મળે જ્યાં તેઓ છે — ફોન પર.